Ορέστεια Αισχύλου από το περιφερειακό Θέατρο Πάτρας.

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2010
ΟΡΕΣΤΕΙΑ
ΑΙΣΧΥΛΟΥ

26 Ιουλίου στο θέατρο Βράχων Μελίνα Μερκούρη

28 Ιουλίου στο θέατρο Πέτρας

Το ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΠΑΤΡΑΣ, μετά την επιτυχημένη περιοδεία στη Κύπρο παρουσιάζει την «ΟΡΕΣΤΕΙΑ» του Αισχύλου, τη μόνη σωζόμενη απ΄ το αρχαιοελληνικό δραματολόγιο τριλογία «Αγαμέμνων», «Χοηφόροι», «Ευμενίδες».

Πρόκειται για μια σημαντική και μεγάλη παραγωγή με σύγχρονη προσέγγιση, αφαιρετικά λιτή, όπου κυριαρχούν οι ηθοποιοί, η μουσικότητα, οι έννοιες του λόγου, η κίνηση, ο χώρος και το φως. Συμμετέχουν 26 ηθοποιοί και το δραματουργικό βάρος θα πέσει στο χορό που αποτελεί και τον κινητήριο μοχλό της αισχύλιας έμπνευσης.

Στη συνέχεια η Ορέστεια θα παρουσιασθεί στις 22 Ιουλίου στου Παπάγου, 26 Ιουλίου στο Βύρωνα, 28 Ιουλίου στη Πετρούπολη, 6, 7 και 8 Αυγούστου στο Ηράκλειο, Ρέθυμνο και Χανιά αντίστοιχα.

Την 1η Σεπτεμβρίου θα παρουσιασθεί στο στο θέατρο Δώρα Στράτου και στις 3 Σεπτεμβρίου στην Ηλιούπολη , στο Αιγάλεω κ.α.

Από το Γραφείο Τύπου

του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.Πάτρας

Σοφία Μαυρίδη

Τηλ.6974706959

by Angie Nomikou

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΈΣ

Μετάφραση – Σκηνοθεσία: Λουκάς Θάνος

Φωτισμοί : Νίκος Σωτηρόπουλος

ΔΙΑΝΟΜΗ

ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ: Γιάννης Βόγλης

ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΑ: Μαρία Κατσανδρή

ΟΡΕΣΤΗΣ: Χρήστος Θάνος

ΗΛΕΚΤΡΑ: Πηνελόπη Σεργουνιώτη

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ: Ηλέκτρα Νικολούζου

ΑΙΓΙΣΘΟΣ: Γιώργος Παπαπαύλου

ΑΠΟΛΛΩΝ: Θανάσης Γεωργίου

ΑΘΗΝΑ: Τζίνη Παπαδοπούλου

ΠΡΟΦΗΤΙΣΣΕΣ: Στέλλα Ερμή, Ζωή Τούντα

ΦΡΟΥΡΟΣ: Ηλίας Κουνέλας

ΚΗΡΥΚΑΣ: Κωνσταντίνος Μάρκελλος

ΤΡΟΦΟΣ: Ειρήνη Λαμπράκη

ΔΟΥΛΟΣ: Κωνσταντίνος Μάρκελλος

ΑΡΓΕΙΟΙ: Κωνσταντίνος Καρβουνιάρης, Σίμος Πατιερίδης, Πασχάλης Καρατζάς, Θανάσης Γεωργίου.

ΚΟΡΕΣ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ: Μάρια Φλωράτου, Μυρτώ Αυγερινού, Μαρίνα Χατζηιωάννου

ΚΟΡΥΦΑΙΕΣ ΤΟΥ ΧΟΡΟΥ: Πηνελόπη Σεργουνιώτη, Καλλιόπη Σίμου

ΧΟΡΟΣ: Μυρτώ Αυγερινού, Μιχάλης Αφολαγιάν, Θανάσης Γεωργίου, Στέλλα Ερμή, Χρήστος Θάνος, Πασχάλης Καρατζάς, Κωνσταντίνος Καρβουνιάρης, Χρήστος Λάβνος, Ειρήνη Λαμπράκη, Δαυίδ Μαλτέζε, Κωνσταντίνος Μάρκελλος, Αλεξία Μπεζίκη, Ηλέκτρα Νικολούζου, Τζίνη Παπαδοπούλου, Γιώργος Παπαπαύλου, Σίμος Πετρίδης, Ζωή Τούντα, Γιωργής Τσαμπουράκης, Μαρία Φλωράτου, Μαρίνα Χαζτηιωάννου.

ΚΡΟΥΣΤΑ: Ηλίας Κουνέλας, Μιχάλης Αφολαγιάν, Δαυίδ Μαλτέζε.
ΧΟΡΗΓΟΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ: ΕΡΤ

ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΟΥ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ

H μετάβαση από τη Μητριαρχία στην Πατριαρχία που έγινε κάποτε και από την Πατριαρχία στη Μήτρα που γίνεται τώρα, είναι το σημείο εκκίνησης της σκηνοθετικής μου προσέγγισης της τριλογίας του Αισχύλου.

Η Κλυταιμνήστρα, η Αρχαία Γυναίκα, που προσπαθεί να συντηρήσει τις τελευταίες δόξες της κυρίαρχης Μήτρας σκοτώνει τον «Ξένο» Αγαμέμνονα. Αφού ήδη έχει χρησιμοποιήσει το σπέρμα του, τον καταργεί, σαν παρείσακτο πια, ξενιστή περισσότερο παρά-ξένο.

Η Ηλέκτρα, καταργημένη κι αυτή απ’την κυρίαρχη Μάνα και γι’αυτό επαναστατική, ή θα θελήσει να γίνει αγνότερη, ή θα ποθήσει να ήτανε αγόρι. Γι’αυτό κι αυτή θα σπρώξει τον Ορέστη, τον αδερφό της να σπάσει το λώρο, να καθαιρέσει, να αποκαθηλώσει τη Μήτρα.

Ο Ορέστης σκοτώνει τη μητέρα του προσπαθώντας να απεξαρτηθεί όπως κάθε γιος κάνει μα σπάνια πετυχαίνει.

Και η Αθηνά, μια γυναίκα Θεά, θα δικαιώσει τον Ορέστη, βάζοντας την Ιστορία στην υπηρεσία της Πατριαρχίας.

Μια μακρόχρονη ψευδαίσθηση για τους «κυρίαρχους» άντρες. Τους άντρες-πολεμιστές της πατριαρχικής Ιστορίας, που γυρίζοντας κουρασμένοι στο σπίτι απ’τις μάχες, αποκομμένοι σε μια γωνιά κοιτάζουν δειλά την οικογένεια και μετά για να υπάρξουν, δέρνουν συχνά τις γυναίκες τους. Μόλις πρόσφατα ανακουφιστήκαμε κάπως με την ανακάλυψη του τεστ DNA.

Η μητριαρχική κοινωνία ήταν η κοινωνία που μόνο οι γυναίκες ήξεραν πως τα παιδιά ήταν δικά τους. Η πατριαρχική κοινωνία είναι η κοινωνία που οι γυναίκες ξέρουν ότι τα παιδιά είναι δικά τους, αλλά και οι άντρες έτσι πιστεύουν.

Και τώρα εμείς περνάμε τη μετάβαση από την πατριαρχία, όχι πάλι στη μητριαρχία, αλλά προς τη Μήτρα. Ο αριθμός του παγκόσμιου αποθέματος σε σπερματοζωάρια χρόνο με το χρόνο μειώνεται με γεωμετρική πρόοδο. Η γυναίκα συλλαμβάνει και χωρίς ερωτική πράξη, στο εργαστήριο. Ο άντρας πια δεν είναι αναγκαίος. Μόνο κάποιο σπέρμα.

Ο ποιητής των ποιητών Αισχύλος καταφέρνει να μένει επίκαιρος, ακόμα και στους παράξενους «δύσκολους» καιρούς μας.
Λουκάς Θάνος